|
|
 |
İMMEDİATE YERLEŞTİRME
|
İMMEDİATE YERLEŞTİRME Asıl amacı hastanın koltuk vaktini azaltmak için çekim işleminden hemen sonra alveol kemiğinin müsade ettiği miktarda uygun implantın ideal pozisyonda yerleştirilmesiyle gerçekleştirilen işlemdir. Normal şartlarda implant prosedürü için çekim işleminden sonra min 3-8 hafta beklenmesi gereklidir. Ancak immediate yerleştirmede buna gerek yoktur; implant materyalinin primer stabilizasyonundan sonra implant hasta ağzındayken çekim boşluğunun iyileşmesine paralel olarak implant çevresi kemik de iyileşir. İmmediate yerleştirmenin diğer tekniklere göre bazı avantaj ve dezavantajları vardır. Avantajları: - Kemik iyileşmesi için 3-8 hafta beklenmesine gerek yoktur - Hastaya daha az süre koltuk süresi uygulanır - Hastaya daha az cerrahi işlem uygulanır - Kemik iyileşmesini yönlendirir, daha sıkı tutunma sağlar Dezavantajları: - Primer stabilizasyonu sağladıktan sonra çekim boşluğunun koronal kısmının daha geniş olması ve bu bölgede tutunmanın daha az olması - Yine koronal bölgedeki genişliğe bağlı residüel cep oluşumu - Çekim boşluğundaki olası bir enfeksiyon veya residüel bir granülasyon dokusunun kalması başarısızlığa neden olur - Hastanın sitemik durumunun sekonder stabilizasyonun oluşmasının geciktirmesi sonucu primer stabilizasyonunda bozulması İmmediate yerleştirmedeki osteointegrasyondaki başarıyı kemik iyileşmesini yölendirme özelliği sayesinde olumlu etkiler. Buradaki kemik iyileşmesi primer stabilizasyonu sağlanmış implantin etrafındaki yivlere kemiğin proliferasyonu ile oluşur. Bu da çekim boşluğundaki iyileşmeyi takiben implant çevresindeki osteointegrasyonun daha sıkı olmasının sağlar. İmmediate yerleştimede osteointegrasyonu olumsuz etkileyen en önemli faktör çekim boşluğunun anatomik yapısına bağlı olarak kök kısmının dar alveol kısmının daha geniş olması nedeniyle bu bölgede yerleştirilen implantla alveol kemiği arasında oluşabilecek residül cep varlığıdır. Bu cep içine dişetinin proliferasyonu, granülasyon dokusunun oluşumu veya enfeksiyona açık bir bölge oluşturması başarısızlığa neden olur. Bundan başka çekim boşluğundaki enfeksiyon varlığı veya mevcut granülasyon dokusunun temizlenmemesidir. Başarısızlığın giderilmesinde ki yöntemler: - GBR (Guiede Bone Regeneration) - Otojen Bone Greft - Kemik matrixi-membranı - Bu yöntemlerin kombinasyonu İMMEDİATE YÜKLEME
İmmediate yükleme; implantin yerleştirildikten hemen sonra sekonder stabilizasyon beklenmeksizin primer stabilizasyona dayanarak üstüne protez apareyinin takılmasıyla yapılan işlemdir. İmmediate yükleme dişhekimliğinde istene bir durum değildir ancak bu işlem üzerine yapılan birçok çalışma sonucu uygun endikasyonda yapıldığında immediate yüklemede de başarılı sonuçlar elde edilebileceğini göstermiştir. Bu endikasyonlar: - Eksik diş sayısının az implant sayısının fazla olduğu protetik restorasyonlarda - Primer stabilizasyonun çok iyi sağlandığı durumlarda - Kemik yüksekliğinin iyi, destek kemiğin iyi olduğu, daha geniş ve daha uzun implant kullanımının mümkün olduğu vakalarda Bütün bunlara rağmen immediate istene bir durum değil uygun endikasyonlarda yapılmadığı durumlarda başarısızlıkla sonuçlanır. Başarısızlığın en önemli nedeni ise immediate yükleme sonucu oluşabilecek mikrohareketlenmedir. Mikrohareketlenme mezenkim hücrelerinin fibroblasta farklılaşmasına ve kemik oluşumunun inhibisyonuna neden olur. Buna osteofibroentegrasyon denir ve diş hekimliğnde istenen bir durum değildir. İmmediate yüklemeyi etkileyen faktörler - Kemik kalitesi - İmplantın özellikleri - Yüzey özellikleri - Anatomik lokasyonu İmmediate yerleştirme zararlıdır ancak düşük frekansta günlük mikrohareketlenme kemik gelişimin stimüle eder. PROTETİK DİZAYN
İmplantın osteointegrasyonundaki başarısızlıkta üzerine yapılacak protetik restorasyonun planlaması da rol oynar. - Destek implanyt sayısı - Protetik dizayn seçimi - Üst yapıların uygunluğu - Restoratif materyalin tipi - Kantilever köprünün uzunluğu Gibi faktörler implantın başarısını protetik yönden etkileyen durumlardır. Destek implantın sayısı arttıkça protetik yaklaşımın ve implantın osteointegrasyonun başarısını etkiler. Sayı azaldıkça destek implant başına düşen yük artar ve buda implantdeki mikrohareketliliği artırır ve osteointegrasyonunda başarısızlığa neden olur. Protetik dizayn seçiminde doğal dentisyonla implant arası köprülerde osteointegrasyon bakımından tehlikelidir. Doğal dişin periodontal ligamente bağlı viskoelastik mobilitesi kemik destekli implantden çok farklıdır. Bu nedenle normal bir fonksiyonda implant üzerine aşırı yük normal dişede az yük binebilir. Cantilever köprüler içinse özellikle distal cantilever köprülerden kaçınmalıdır. Cantilever köprünün uzunlupu osteointegrasyonun başarısının etkiler. Yapılan çalışmalarda mandibulada genel olarak max 15mm uzunluğunda cantilever köprünün başarılı sonuç verdiği görülmüştür. Protetik dizayn açısından başarısızlığı önlemek, destek implant üzerine gelecek yükü azaltmak için yapılması gerekenler ve imlant üstü protetik ugulamalarda dikkat edileck hususlar - Non-rijid ataçmanlar - Rijid ataçmanlar - IMZ şok absorbe edici sistemler - Flexiroot sistem - Akrilik resin dişler - Tüberkül tepeleri mümkün olduğunca sivri şekillendirilmemeli - İmplant üzerine gelecek çiğneme kuvvetleri mümkün olduğu kadar dik gelecek şekilde okluzal tabla şekillendirilmeli - Tam dişsiz bir çenede implantüstü sabit bir protez yapılıyorsa posterior kapanışı elde etmek için bilateral koruyuculu okluzyon seçilir - Tam dişsiz bir çenede implantüstü overdenture bir protez yapılıyorsa posterior kapanışı elde etmek için balanslı okluzyon seçilir - Tek diş implantüstü kronlarda ise doğal dişlerde olduğu gibi tripod sentrik okluzal kontaklar tercih edilir.
|
|||
|
Kütüphanemizden İlginizi çekebilecek
diğer bazı makaleler:
|
|||
|
|
