EKONOMİK İMPLANT TEDAVİSİ: TAM DİŞSİZ OLGULARDA İMPLANT DESTEKLİ HAREKETLİ PROTEZLER
|
ÖZET Tam dişsizlik vakalarında implantlar ile rehabilitasyon, klasik protetik tedaviye oranla daha başarılı bulunmaktadır. Total dişsiz çenelerin tedavisinde 2 implant destekli hareketli protez, 4 implant destekli hareketli protez, 5 veya daha fazla sayıda implant üzerine sabit protez olmak üzere üç tip protetik çözüm uygulanmaktadır. Bu tip vakalarda protetik açıdan ve uzun dönemde kullanım şansını artırıcı olması bakımından 2 yerine 4 adet implant kullanımı tercih edilmelidir. Çalışmada implantlar ile tedavisi yapılmış hastalara ait takip sonuçları yumuşak doku reaksiyonları, cerrahi -protetik uygulama ve komplikasyonlar açısından değerlendirilmiştir. Peri-implanter değerler açısından da total dişsizlik uygun bir implant endikasyonudur. ********************************************************************** ** Koruyucu hekimlik ile ilgili yoğun çalışmalara rağmen, toplumdaki dişsizlik oranlarının halen istenilen düzeyde olmadığı düşünülmektedir. Özellikle son yıllarda dişsiz bölgelerin tedavisinde klasik protetik yöntemlerin yanında implant uygulamaları olmaktadır. İmplantların uzun dönemdeki başarılarını ortaya koyan yayınların sonuçları da implant kullanımındaki artışı desteklemektedir (Alberktsson ve ark. 1986, Kirsch ve ark. 1989). İmplant uygulamaları parsiyel ve total dişsizlik tipine göre tek diş eksikliklerinde, serbest sonlanan vakalarda, büyük dişsiz aralıklarda ve dişsiz çenelerde endikedir. Total dişsiz çeneleri diğer endikasyonlardan ayıran birkaç temel özellik vardır. Total dişsizlik vakalarında klasik protetik tedaviye oranla implantlar ile rehabilitasyon daha başarılı bulunduğundan bu tip vakalarda kesin endikasyon olarak kabul edilmektedirler (Schramm-Scherer ve ark. 1988). Dişsiz çenelere uygulanan implantlar total protezlerin neden olduğu dikey kemik erimesini engellediği Schramm-Scherer ve ark (1988) tarafından gösterilmiştir. Dişsiz çenelerin implantlar ile rehabilitasyonunda alınan başarılı istatistiksel sonuçlar, bu tedavi yöntemini oldukça güvenli bir endikasyona dönüştürmüştür. Total dişsiz çenelerin tedavisinde üç tip protetik çözüm uygulanmaktadır (Dietrich ve ark. 1993): a- 2 implant destekli hareketli protez,b- 4 implant destekli hareketli protez, c- 5 veya 6 adet implant üzerine sabit protez. Stalblad ve ark.(1985) üst çenenin aşırı rezorbe olduğu, ayrıca alt-üst çene ilişkilerinin uygun olmadığı durumlarda, dudak ve yanakların protez ile takviye edilerek estetik görünüm elde edilmek istendiğinde, fonetik sebeplerle ve azami yumuşak doku desteğinin gerektiği vakalarda sabit implant üstü protezlere göre avantajlı buldukları implant destekli overdenture protez uygulamasını önermişlerdir. Alt çenede yapılan ikili implant uygulamaları cerrahi ve protetik açılardan basit, ekonomik olarak uygun bir çözümdür. 4'lü implant uygulamalarında ekonomik boyut artmakla beraber 2'li çözüme göre stabilizasyonu daha üst düzeydedir. Ayrıca bir implant kaybı durumunda implant üst yapısı ve protez kullanılabilmektedir. 2 veya 4 implantlı çözümü belirleyici noktalardan biri de alt çenenin U veya V şeklindeki formudur. V şeklindeki alt çenenin interforaminal bölgesine yerleştirilecek 2 implant ve bar linguale kayarak hastayı dil hareketlerinde rahatsız edeceği ve yumuşak dokuların uygulayacağı lateral kuvvetler osseointegrasyonu riske atacağından dolayı bu tip vakada 4'lü çözüm tercih edilmelidir. Tam dişli çenenin dişsiz antagonistinde homojen kuvvet dağılımını sağlamak için en az 4'lü implant uygulaması önerilmiştir(4). Hareketli protez kullanmaktan psikolojik sebeplerden ötürü kaçınan hastalarda implant adedindeki artış ve protetik yapının sofistike olması sebebi ile maliyeti daha yüksek olan sabit implant-üstü uygulamalar yapılır. Bu tip implant-üstü uygulamalar ile ilgili Branemark ve ark.(1977) uzun dönem başarılı uygulama raporları vardır. Strub ve ark (1994), en az bir çenesi total dişsiz olan 20 vakanın, 10 adedine 4 ile 6 adet implant üzerine sabit-hareketli protez, 10 adedine ball post taşıyan 2'şer implant destekli hareketli protez uygulamışlardır. Araştırmada tek parça Bonefit vida implantları kullanılmıştır. Birinci grup 1 ile 18 ay arasında, ortalama 7.5 aylık fonksiyon süresine , ikinci grup ise 2 ile 24 ay arası, ortalama 10.1 aylık fonksiyon süresine sahiptir. Kontrol grubu olarak ağzında herhangi bir protez taşımayan ve büyük restorasyonları bulunmayan 10 vaka seçilmiştir. Vakalara protezlerinden memnuniyetleri denetleyen sorular sorulmuş, klinik muayeneleri değerlendirilmiş ve üç boyutlu çene hareketleri özel bir cihaz aracılığı ile saptanmıştır. Sonuçta üç grup vaka arasında çok az farklılıklar ortaya çıkmıştır. İmplant-üstü hareketli protez grubu, çene hareketleri, ağız açma kapasitesi ve protez stabilitesi açısından diğerlerine göre daha yetersiz bulunmuştur. Tetsch (1992) alt çene total dişsizlik vakalarında 2 ve 4 no'lu dişler bölgesinde implant lokalizasyonunun yoğunlaştığını bildirmektedir. Alt çene interforaminal bölgede olduğu gibi üst çene anterior bölgede (interkuspidal bölge), 2 ve 4 no'lu dişlerin implant lokalizasyonu açısından ağırlıklı olduğu görülmektedir. Hareketli protezlerin farklı ataşman tiplerinde barlı uygulamaların ön plana çıktığı görülmektedir. Plastik klips ataşmanlı barların ağız likitlerinde tutuculuklarını kaybedecek şekilde aşınmalar göstermesi metal klipsli veya metal housingli plastik klipslerin, O-ring ataşmanlarının kullanımını uzun dönemde ön plana çıkarabilir. Tetsch (1992) tarafından bildirilen total dişsizlik vakalarında implant uygulamalarının kesin endikasyon olduğu görüşüne katılmaktayız. SONUÇ Dişsiz çenelerde implant-üstü protez uygulamaları yaygınlık kazanan bir tedavi biçimi olarak karşımıza çıkmaktadır. Yapılan bilimsel araştırmaların uzun döneme yönelik başarıyı vurgulayan istatistiksel sonuçları implant tedavisini daha da olumlu bir seçenek haline dönüştürmüştür. Bu tip vakalarda protetik açıdan ve uzun dönemde kullanım şansını artırıcı olması bakımından 2 yerine 4 adet implant kullanımı tercih edilmelidir. KAYNAKLAR: Alberktsson T, Dahl E, Enbom L, Engvall S, Engquist B, Eriksson RA, Feldman G, Freiberg N, Glantz P-O, Kjellman P, Kristersson L, Kvint S, Kondell P-A, Palmquist J, Werndahl L, AstrandP:Osseointegrated oral implants. A Swedish multicenter study of 8139 consecutively inserted Nobelpharma implants. J Periodontol 1986;59:287-296. Branemark P-I, Hansson B, Adell R, Breine U et al: Osseointegrated implants in the treatment of the edentulous jaw. Experience from a 10 years period. Scand J Plast Reconstr Surg 1977;16:125-132. Dietrich U, Lippold R, Dirmeier Th, Behneke N, Wagner W: Statistische ergebnisse zur implantatprognose am beispiel von 2017 IMZ. Implantaten unterschieldlicher indikation der litzten 13 jahre. Z Zahnarztl Implantol 1993;IX:9-18. Kirsch A, Ackermann KL: The IMZ Osteointegrated Implant System. Dental Clinics of North America 1989;33:733-791. Schramm-Scherer B, Dietrich U, Alt K, Tetsch P: Untersuchungen zum knochenabbau nach IMZ und TPS implantationen im zahnlosch unterkiefer. Z Zahnarztl Implantol 1988;IV:115-119. Stalblad P-A, Jansson T, Jemt T, Zarb GA: Osseointegration in overdenture therapy, preliminary comments. Swed Dent J 1985;28(Suppl):169-170. Strub JR, Mylonas T, Beyer T, Weingart D. Functional state of edentulous patients with implant-supported fixed prostheses and implant-retained overdentures: Preliminary results. Int J Oral Maxillofac Implants 1994;9:513-521. Tetsch P: Enossale Implantation in der Zahnheilkunde Carl Hauser Verlag. München -Wien 1992.
|
|||
|
Kütüphanemizden İlginizi çekebilecek
diğer bazı makaleler:
|
|||
|
|
