Elif Hanım ile tanışmamız; çok zor bir dönemimde evi terk ettiğim ve bir daha geri dönmeyip, bulunduğum şehri terketmeyi düşündüğüm bir zamanda gerçekleşti. Askerlik sonrası içinde bulunduğum kötü ruh halinin etkisiyle, yeni başladığım iş yerindeki kişisel problemlerim ve ailemle yaptığım tartışma sonrası evi terk ettim. 1 gece otelde kaldım ve ertesi gün başka şehire yerleşmek için planlar yaparken; şimdiye kadar hiç düşünmediğim birşey olan psikolojik destek almak aklıma geldi. Olan olaylardan hep çevremi sorumlu tutmuştum. Ama bu sorunların benden kaynaklanıyor olabileceğini düşünerek internette gezinirken bir arama gerçekleştirdim. Ve bu sitede Elif Yazar'ın ismini gördüm. Kendisi ile o akşam hemen ilk görüşmemizi yaptık. Neredeyse intiharın eşiğine geldiğim, hayattan hiçbir beklentimin olmadığı bir durumdayken, Elif Hanım o bildiğimiz sıcacık karşılamasıyla zaten içimdeki kasveti gidermişti en baştan :) Nasıl yapıyor biliyorum ama :) insan onun karşısında kendisini o kadar rahat hissediyor ki; benim gibi çekingen, yeni tanıştığı insanlarla 1 kelime konuşamayan birisi bütün dertlerini anlatmaya başlamıştı. Görüşme öyle bir hal almıştı ki benim gibi birisi yeni tanştığı bir insanla o kadar yakın ve içten bir sohbet kurmuştu ki bir anda kendimi farklı bir dünyada buldum. Ve o kapıdan çıktığımda içimde hiçbir üzüntü, hiçbir nefret ve çaresizlik kalmamıştı. Yapacağım şeyler çok açık ve netti. Hemen evime geri döndüm ve ailemle aşırı duygu yüklü, ağlamaklı ve bir yandan da sevinçli bir ortamda sarılarak barıştık. İşte o gün hayatımın dönüm noktalarından biriydi. Neden ben daha önce uzman desteği almamışım diye de kendi kendimi yedim. Ama hiçbirşey için de geç kalınamayacağını anlamıştım. Daha sonraki görüşmelerimizde; benim aşırı sinirlenme ve kendimi kontrol edememe, herşeyi yakıp yıkma problememim üzerinde yoğunlaştık. Benim de ve ELif Hanım'ın da inanamadığı kadar kısa bir süre sonunda bende sinirden eser kalmamıştı. O sinir hastası, herşeye sinirlenen ve sinirilenince kendini kaybeden insan gitmiş yerine herşeyi sakin bir şekilde karşılayan, kriz durumlarında mantıklı düşünceler üretebilen ve mutlu bir insan gelmişti. Bu özellik daha sonraları hayatımın her alanında bana müthiş avantajlar sağladı. Çevremdekiler bile bendeki bu değişime inanamadılar. Sinirsel problemimi hallettikten sonra, sıra kendime olan güvensizliğimi yenmeye gelmişti. Önceden herşeye alınırdım, hiçbir şakayı kaldıramazdım, yaptığım işlerde kendime güvensizlik sonucu kararlar alamazdım, toplum içerisinde kendimi ifade zorluğu çekerdim. Ve yine EliF Hanım'ın yardımları sayesinde içimdeki kendime güven gücünü ortaya çıkardım ve tamamen farklı bir insan olmuştum artık. Yine, insanlar, benim böyle kendimle dalga geçtiğimi, yapılan şakalara alınmadığımı, herşeye gülüp geçtiğimi, ve heryerde kendini rahatlıkla ifade eden biri olduğumu gördüklerinde şaşırmışlardı. Ne yalan söyliyim ben bile bu halime halen şaşırıyorum :) Şu an, hayata bakış açımın değişmesi... [DEVAMI..]

Şiddetle tavsiye ediyorum. Zira; Üniversitede ki 4. yılımdı.Normal şartlarda bitirme hesapları yapmam gereken dönemde okuldan uzaklaşmış olarak buldum kendimi.Son sınıfa ait hiçbir dersi alamadığım halde aileme "bir aksilik olmazsa 9 dönemde okulu bitiriyorum" diyerek okul hayatım boyunca söylediğim yalanlar zincirine en büyük halkayı eklemiştim.Tüm bu olanların stresiyle finallerde de beklediğim notları alamayınca fiilen bittiğimi hissetmeye başladım.Son çare olan bütünleme sınavlarına ise finallerde yaşadığım hezimetin tekrarlanacağını düşünerek girmeye çekiniyordum.Tabii sınav sonuç listesi de doğal olarak "g" harfinden ibaret bir hal almıştı.Okulla ilgili problemlerin üzerine sigara da eklenince içine düştüğüm bataktan hiçbir şekilde çıkamayacağımı kabullenmiştim.Oluşan bu tabloyu bir şekilde tersine çevirmek zorundaydım.Ama ne yapmam gerektiğini bilmiyordum.Her türlü sorunumu paylaşabileceğim ailem arkadaşlarımdan da uzaktı artık.Son bir umudum vardı.Bir uzmandan yardım istemek... Yine sınavım olduğu halde okula gitmemiştim.Umutsuzca caddede yürürken gözüme bir internet cafe takıldı.Bir anda kendimi bilgisayar başında buldum.İnternette arama yapıp karşıma çıkan uzmanlarla temasa geçmeye karar verdim.Arama motorunda beni karşılayan ilk sonuç "Uzman Klinik Psikolog Elif YAZAR"a aitti.Tıkladım.Ve, hayatımı değiştiren insanla tanıştım.Hiç vakit kaybetmeden içinde bulunduğum durumu kısaca anlatan bir mesaj gönderdim kendisine.Ama yine de umutsuzdum."Kim bilir kaç gün sonra cevap gelir" diye geçiriyordum içimden.Ertesi gün maillerimde bir hareketlenme olup olmadığını kontrol etmek adına hesabıma giriş yaptığımda gözlerime inanamadım.24 saat dolmadan cevap gelmişti.Mesajda içinde bulunduğum durumdan çıkabilmem için gerekli birkaç ipucu vardı.Ama bu bana yeterli gelmemişti.Biraz çekinerek tekrar cevap yazdım.Ve yüz yüze görüşmek istediğimi belirttim.Bir randevu aldım ve o günün gelmesini bekledim. Günler birbirini kovalamış zaman gelmişti.Ama hala içimde vazgeçme isteği vardı.Çünkü o an ki ruh halim çok karışıktı ve kısa süre önce verdiğim kararların tam tersini uygulayabilicek durumdaydı.Son bir gayretle kapı ziline dokundum.Kapı açıldı ve beklediğimden daha sıcak şekilde karşılanmıştım.Birkaç dakika bekleme salonunda oturduktan sonra Elif Hanım beni odasına aldı.Gönderdiğim mesaj nedeniyle durumum hakkında önceden bilgi sahibiydi.Bu yüzden nereden anlatmaya başlayacağım konusunda sıkıntı yaşamadım.Kapıdan girene kadar var olan sıkıntım bir anda minimuma inmişti.Artık sırlarımı bilen ve içinde bulunduğum durumdan çıkmam için yardımcı olacak biri vardı çünkü.Önceleri soru-cevap şeklinde geçen görüşmeler haftalar ilerledikçe karşılıklı sohbete dönüştü.O kadar rahattım ki Elif Hanımın yanında. Görüşmelerimiz ilk meyvelerini vermeye başladığında takvim aylardan nisanı gösteriyordu.Yani vize haftasını.İstemeyerek gittiğim dersler sonucu az da olsa birşeyler aklımda kalmış olacak ki birkaç sınavdan iyi ... [DEVAMI..]

Kızımızın okulda girişkenlik ve dikkat eksikliği sorunu olduğunu okulumuzdaki rehber öğretmenimiz vasıtası ile öğrenmiştik . Bu konuda eşim ve ben buna benzer birtakım sorunlar olduğunu arkadaşları ile olan ilişkilerinden okul konusundaki isteksizliğinden hissediyorduk. Fakat benzer sorunu olan yakın arkadaş çevremizden "zamanla geçecektir" , "zamanla açılır" tavsiyelerini dikkate almayı biraz da öyle olmasını istediğimiz için tercih ediyorduk.Sorun, kızımızın bu yıl 6.sınıfa başlaması ile iyice kendini gösterdi.Okula gitmek istememeye başladı. Dersler konusunda evdeki destek çabalarımız artık sonuçsuz kalıyordu. Bir akşamüzeri servisten ağlayarak inip bana sarılması ve artık okula gitmek istemediğini söylemesi bende ve eşimde ciddi moral bozukluğuna neden oldu . Elif Hanım'ı işyerinden bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine ziyaret ettik. Beklediğimizden daha yakın bir biçimde kendimizi güvende hissettirdi. Naz, Elif Hanım'ı aileden biri gibi benimsedi. Evden dışarıya ilk kez bu kadar istekli çıkıyor. Kızımın okul ve sosyal yaşamında yaklaşık üç aydır çok olumlu farkedilir değişikler olduğunu izliyoruz. Arkadaşları ve bizimle iletişimi geçtiğimiz döneme göre son derece olumlu hal aldı. Kendisine verdiği bu destek için sonsuz teşekkürler.