Ben bugün öğrendim Serdar beyin vefatını. Serdar Beyle 2003 yılında ilk Thomas 7 aylıkken tanıştık. O zamana kadar hiç büyük çaplı hayvan beslemediğim için aşılarını dahi yaptırmamıştım. Çok geç kalmışım bazı aşıları için. Ama serdar bey hiçbir şey için geç değildir deyip sırasıyla bütün aşılarını yapmıştı. Thomas şuan çok kötü bir rahatsızlık geçirmediyse oda Serdar Bey sayesindeydi. Köpeğimin tek karşısın da hazır ol vaziyetin de duran kişiydi Serdar Bey. Serdar Beyi gördüğünde o fırlama, dediğim dedik, inatçı köpek süt dökmüş kedi gibi olurdu. Çok samimi olmasak ta 5 sene de çok iyiliğini gördüm. Daha 1 yaşındayken ağır bir bronşit geçirdiğinde. Burnuna ot kaçtığında hep Thomas’ın yanındaydı. Sokaktan kedi yavrusu bulduğum da müşteri gibi görmeden o kedi yavrusuyla hem kendi hem eşi ilgilenirlerdi. Herhangi maddi karşılık beklemeyen ender hayvan dostlarındandı kendisi. Ben vardiyalı çalıştığım için hiçbir zaman randevu alma gibi durumun olmuyordu ne zaman arasam hiç kırmaz bana yardımcı olurdu. O kadar güler yüzlü esprili birisiydi ki her köpeğim hastalandığın da ağlayarak giderdim yanına. Beni çok iyi teselli eder ve o an endişe duymamamı sağlardı. Bence O, içinin güzelliği dışına vuran ender insanlardan birisi. Thomas ve ben ona hakkımızı asla ödeyemeyiz. Ben onun kadar yardımsever işine kendisini adamış, halden anlayan ve insanların yardımına koşan bir veteriner hekim görmedim. Serdar bey Thomas ve benim her zaman kalbimdesiniz. Sizi asla unutmayacağız. Allahtan rahmet ve sevdiklerinize sabırlar diliyorum. Sema &Thomas

Benim ve Tysonun kahramanı Serdar abi. 7 sene önce tanımıştık o zamanlar kanlı ishal olan Tysonu Serdar abiye götürmüştüm kardeşim ve benim gözlerimizden yaşlar geliyordu içimizde bir acı vardı, Tysonun durumu ciddi derecede kritikti. kardeşimin ve benim sırtımı sıvazladı ve çocuklar elimden geleni yapacağım dedi. Kısa sürede iyileştirdi konuştuğum diğer veterinerler büyük ihtimalle ölür demişlerdi. Tanışıklığım böyle başladı. Tysona insanlar katil köpek damgasını vururdu. Serdar abi ise onun içindeki masum ruhu görür gibiydi. Serdar abi bu yüzden benim ufaklıktan itibaren kahramanımdı. Gerek kişilik olarak gerek mesleğinde tanıdığım kadarıyla dört dörtlük bir insandı. Serdar abi ben, kardeşim ve Tyson kahramanımızı sonsuza dek kalbimizde taşıyacağız seni çok seviyoruz. Görkem & Gökberk & Tyson

Herkese Merhaba; Ben Sedar'ın çok eski bir arkadaşıyım. Liseden beri arkadaşız. Yanyana oturduk, yana yana kopya çektik, ve gençlik aşklarımızı beraber paylaştık. İlk kez sınıfa girdiğimde tenefüstte arkadaşların ısrarıyla bilek güreşi yaptık. Bütün bir tenefüs bileklerimizi yıkamadık. Nasıl olduğuysa bir daha ona karşı bilek güreşinde yenişememezlik olmadı. Hep o yendi. ben duvar dibinde oturuken sınıftan kaçma planları yapardık. Kalemle duvarı kazırdım. Tuğlaları sökmeye çalışırdım. Sözde duvarı delip dersten kaçacaktık. ÖYS ÖSS derken yıl 1985 sınava öncesi bir arkadaşımızla 3 müz 5 gün İzmir kaçamağı. Çeşme aya yorgide derimiz ıstakoz gibi olmuş yatlar var yan yana, gıcık oluyoruz, dalıyoruz çapaların birini kaldırıp yatları birbirine tokuşturacağız. 10 mt dalıp belki 90 sn dipte debelenmemiz. Kaç dere daldık hatırlamıyorum. Ama kıyıdan bize bakıp bakıp gülüyorlardı. Hani varya Guguk Kuşunda mermeri kaldırma bahsi ve Jack Nicholson deneyip yapamaması "hiç olmazsa ben denedim".... Biz o Guguk Kuşu muyduk? İmkansızı denemek için bile düşünmeden dalanlar mıydık? Neden yaşamayı denemedin? Bu kadar mıydı? Sana yakıştı mı? Lisede koridorda Milli Güvenlik hocasına çarpmıştı - Oğlum hangi dağdan geldin - Elmadağ'dan Hocam hep beraber kahkahalar. Bilmeyenler için Serdar Ank- Elmadağ'lıdır. İlk aşkı Liseden aşık aynı sınıftalar açılamıyor konuşamıyor. Anadolu erkeğinin saf sevgisi. Bana açıldı bende onu gazlaya gazlaya devam başladılar. Bir motoru vardı. Üniversite 1'de mavi mobiletin biraz büyüğü. Onunla gezerlerdi. Aşkı dağları hayvanları özgürlüğü. Gezmediği dağ kalmamıştır herhalde. Çıkmadığı zirvelerde. Kışın soğukta kaçkarlarda buzları kırıp girerdi göle. İzmirde evde soba yakmazdı. Ben tir tir titrerken o kısa kollu kollarından dumanlar çıkardı. Onur hava soğuk değil düşün konsantre ol soğukla savaş yenersin. Kolarından buhar banyosundan çıkmış gibi buharlar yükselirdi. Mezuniyet askerlik evlilik. Nasıl bir cesaret bu hala çözemedim. Balayı bit pazarından alınmış TV , bir yatak, bir kitaplık, bir kaç eşya ve düğün parası İzmir'e geldiler Bostanlı'daki meşhur klinik ve hayata sıfırdan başlayan bir insan. Tanıdık kimse yok, akraba yok, arkadaş yok, para yok, çevre yok, yoklar içinde yaşam mücadelesi. Yılarlar ve yıllar nerden nereye... O cesur insan kavgadan korkmayan mert sözünü esirgemeyen O insana ne oldu da böyle oldu. Belki aynı şehirde olsaydık böyle olur muydu bilemiyorum. Ona hiç yardım edemedim en son 2006 'da İzmir'e gittiğimde her zamanki gibi ona uğradım (o hiç bir zaman bizleri aramazdı. Ama bilirdik orada) oda ne 3 senedir görmediğim eski kadim arkadaşım karşımda ne oldu sana uzun uzun konuştuk kliniğin yanındaki otoparkta. Bira üstüne bira, eskiler anılar aşklar sevgililer kısaca hayat. bana söz verdi düzelecem eskisi gibi olacam. Neden sözünde durmadın Serdar neden? Galiba Haziran 2007 'ydi bir gece rüyamda gördüm onu hali hiç iyi değildi. Aramadım. Bir arkadaşımız var İzmir'de ona söyledim git bir bak bir şeyi var mı? diye. ... [DEVAMI..]

serdar abim bugün sakız'ımı getirdim hep söyleyip durduğun kısırlaştırma operasyonu için.içim rahat ve huzur içerisinde sana teslim edicektim.oradaki arkadaşa sordum serdar abi yok mu diye.serdar abiyi kaybettik 15 ekimde dedi. bazı insanlara istemeden insan üstü özellikler yüklersin.tabiri caizse supermen zannedersin.onlara birşey olacağı aklının ucuna bile gelmez.sen de öyleydin abicim. ki ben seni topu topu 3 yıldır tanıyorum. lucky'im kanser olduğunda (eski veterinerimizin yanlış yönlendirmeleri sonucunda) tanıştık. ölecekti hepimiz biliyorduk ama en azından senin sayende acı çekmeden geçirdi son günlerini.çok çaba sarfettin onun için. sen mucize bir insandın,sen melektin.ve inanıyorum ki hala bir meleksin...

10 yil once Terrier Kopegim Barnie 2 aylikdi onceki veterineri kasintisini kesmek icin antibiotik vermisti ve 2inci gunu kopegim bayildi ve neredeyse kaybettik, kendi veterineri dahil hic bir veteriner kabul etmedi olecegini soylediler, annem gozu yasli ordan oraya giderken bir hanimin tavsiyesi uzerine serdar badem e goturduk, kopegime megersem ineklere verilen antibitok verilmis ve eger dedi serdar badem 1 gun daha verse idiniz su an bile yasamazdi, igne yapti ilaclar verdi ve surekli arayip barninin nasil oldugunu sordu, kopegime sarisin oglum derdi. Su an kopegim 10 yasinda 3 kez kopegimin hayatini kurtardi, onun muayenesinde eli ayagi sarili bir suru sokak kedisi gorurdunuz, toplar tedavi eder sonrada evlat edinecek yer bulurdu, felci bir kediyi evlat edinmisti, Su an amerikada yasiyorum, en son kendisini 3 sene once gordum, kanser oldugunu bile bilmiyordum, o kadra parlak , o kadar meslegine bagli o kadar insancil ve isik dolu bir insandi, gozlerim yasardi, akrabamiz gibi olmus o gecen 10 yilda, Nur icinde yat Serdar Bey. Seni tum karsiyaka ozleyecek..

Merhaba ben kuşadası'ndan veteriner hekim didem eren. Serdar abi hayatımda gördüğüm en dürüst, en doğru ve en hassas insandı ve mesleğine öyle sıkı sıkıya bağlıydı ki kendi sağlığı her zaman üçüncü dördüncü planda oldu. Kendisinin yanında 8-9 ay kadar çalıştım ve daha öğreneceğimiz o kadar çok şey vardı ki kendisinden. Nur içinde yatsın.15.10.2007 sabahı kendisini kaybettik. Onu tanıdığım için kendimi şanslı buluyorum. Hepimizin başı sağolsun. Eşi benzeri olmayacak bir insan ve veteriner hekimdi,serdar abimizdi. Onu çok özleyeceğim.allah rahmet eylesin.

5 yaşında tekir cinsli erkek bir kediye sahibim yeteri kadar bilgilendirilmediğimiz için ve eski veterinerimizin bize bilgi vermemesinden kaynaklanan bir olayla kedim pıtır idrar yollarından ciddi bir rahatsızlık yaşadı ve bize veteriner serdar badem tavsiye edildi. Bizde hiç vakit kaybetmeden kedimiz pıtırı serdar beyin ellerine teslim ettik ve serdar bey bize çok geç kaldığımızı ve yaşama ihtimalinin zor olduğunu söyledi. 2 gün serdar beyin kliniğinde kaldı ve son gün ise geceleri evine götürüp evinde göz altında tutuğunu öğrendik bu olayı hangi veteriner yaparki. Serdar bey yalnızca bir veteriner değil aynı zamanda hastalaranı bir arkadaş gibi görüyordu. Şuan pıtır çok sağlıklı pıtırın yaşamını serdar beye borçluyuz.