2007'den Bugüne 85,383 Tavsiye, 26,671 Uzman ve 19,002 Bilimsel Makale
Site İçi Arama
Yeni Tavsiye Ekleyin!




Psk. M. Berk KARAOĞLU
■ Çocuk ve Ergen Psikolojisi
■ Aile Terapileri
■ Bireysel Psikoterapi
■ Cinsel Terapiler
Köpekler İçin Yeni Geliştirilmiş Sementsiz Vidalı Kalça İçi Protez ile İlgili İlk Deneyimler
MAKALE #3598 © Yazan Vet.Hek.Doç.Dr.M. Alper ÇETİNKAYA | Yayın Eylül 2009 | 5,218 Okuyucu
Köpekler İçin Yeni Geliştirilmiş Sementsiz Vidalı Kalça İçi Protez İle İlgili İlk Deneyimler
Veteriner tıpta total kalça eklemi protezi ilk olarak 1970’lerde uygulanmaya başlanmıştır (2-4). Kalça displazisi köpeklerde kalça eklemi dejenerasyonunun (coxarthritis) en yaygın nedenidir. Medikal tedaviye cevap veren hastalarda genellikle operasyona gerek kalmaz. Kalça ekleminin ekstensiyondaki ventrodorsal radyografileri arthritisin tanısı için yeterlidir. Daha fazla bilgi edinebilmek adına ara sıra diğer radyografik pozisyonlardan da yararlanılabilir.
Veteriner tıpta, total kalça arthroplastisi (sementli ya da sementsiz implantlar) uzun süredir başarıyla uygulanan bir işlemdir (5,6). Operasyonun amacı hastanın bacağını ağrısız bir şekilde ve fonksiyonel olarak kullanabilmesini sağlamaktır. Her ne kadar sementli kalça protezlerinin uygulanmasından sonra olumlu sonuçların sağlandığı bildirilmişse de (7-13), komplikasyon oranlarının %7 ila %22 arasında değiştiğini gösteren çalışmalar da mevcuttur (14-21). Gözlemlenen en yaygın komplikasyonlar: luksasyon (eklemin çıkığı), enfeksiyon, septik ya da aseptik implant gevşemesi, femur kırıkları ve kemik enfarktüsleridir. Bu komplikasyonların hepsi klinik problemlere neden olmayabilir ve de revizyon operasyonu gerektirmeyebilir. Ayrıca daha da endişe vericisi, Frankel ve ark.(17) ölüm sonrası muayenelerde değerlendirdiği olguların %86’sının implant gevşemesi göstermesidir. Skurla ve ark. köpeklerde ölüm sonrası incelemelerde sementli olarak uygulanmış femoral komponentlerde %63 (20) ve sementli olarak uygulanmış acetabular komponentlerde ise %52.6 gevşeme olduğunu belirlemişlerdir.
Günümüzde sementsiz kalça protezleri yaygın olarak araştırılmaktadır (22-24). Schawalder ve ark. (25) köpekler için Hollow-silindir-protezi üzerinde 1997’den beri çalışmaktadırlar ve elde ettikleri sonuçları açıklamışlardır (26). Daha yakın bir zamanda, BioMedtrix ve Kyon firmaları sementsiz kalça protezlerini geliştirmişlerdir (27,28). Marcellin-Little ve ark. (27) ve Sebestyn ve ark. (29) bu tekniklerin kullanıldığı birkaç köpekte medüller kanal infarktüsü belirlediklerini bildirmişlerdir. Diğer araştırmacılar, topallık gösteren köpeklerde acetabular komponent etrafında radyolusent alan gelişimini bildirmişlerdir (23). Boudrieu ve ark. (30) ortalama komplikasyon oranının %5-10 olduğunu açıklamışlardır. En yaygın komplikasyonlar acetabular komponentin gevşemesi sonucu protez kalça ekleminin çıkmasıdır.
İnsan hekimliğinde vida protez yöntemi kullanımında elde edilen sonuçlardan yola çıkarak (31-37), köpekler için de bu şekilde implant geliştirilmiştir. Bu yeni kalça eklemi protezi veteriner cerrahlara modern implantasyon cerrahisinde yeni bir kalça protezi sunmaktadır. Takip süresi 20 aya kadar olan 39 olgulu bir çalışmasın ilk sonuçlarına göre başarı oranı yüksektir, revizyon operasyonu gerektiren birkaç durumda bile diğer tekniklere oranla daha avantajlıdır. Daha doğru sonuçların belirlenmesi çok daha fazla sayıda köpekte daha uzun dönemde yapılacak olan çalışmalar ile sağlanabilecektir. Bu protezinin en önemli avantajları, diğer kalça protezi sistemlerine göre uygulamasının daha kolay olması ve operasyon süresinin daha kısa olmasıdır, ayrıca cerrahi tekniğin öğrenilmesi de bir o kadar kolaydır.

İMPLANT ÖZELLİKLERİ
Acetabular ve femoral komponent bio-uyumlu, osteocondüktif titanyum alaşımdan Ti6ALV4 yapılmıştır, Avrupa standartları ISO 5832-3 (Amerika standartları ASTM F136). Dış kaplama pürüzlendirilmiş yüzeylidir, (RA=40µm) ve implantlar kemikte kendileri için hazırlanmış bölge içine vidalanarak sabitlenir (Res. 1).
Protezin 5 standart boyutu vardır. Femoral komponent 8 ila 12 mm çapında ve 26 ila 32 mm uzunluğundadır. Acetabular komponentin dış kısmının çapı 26 ila 32 mm arasındaki ölçülerde değişmektedir ve kendiliğinden-kesen yivleri vardır. İç kısmı yüksek-yoğunlukta UHMWPE Chirulen® dir. Üç farklı standart ölçüde implant başı vardır ve ayrıca 18 mm çapında olan 2 adet farklı özel uzunluklarda implant başı mevcuttur. Bunlar TiN kaplı paslanmaz çelikten imal edilmişlerdir. Farklı boyutlarda olan tüm femoral ve acetabular komponent ile implant başları birbirleri ile birleştirilebilir.

CERRAHİ TEKNİK
Preoperatif röntgenler üzerine ölçeklendirilmiş saydam şablonlar yerleştirilerek uygun implant boyutu belirlenir. Hasta yan tarafına yatırılır ve anestezisi sağlanır. Tıraş ve dezenfeksiyon işlemlerinden sonra, deri ensizyonu trochanter major’un dorsal ve caudal kısmı üzerinden başlatılarak ventrale femur’un orta kısmına kadar uzatılır. M gluteus superficialis ve medius dorsale retrakte edilir, bu sayede m gluteus profundus açığa çıkartılarak tendosal yapışma yerinden paralel olarak ensize edilir. Eklem kapsülü belirlenerek collum femoris’in uzun eksenine paralel olarak ensizyonu yapılır. Lig. capitis ossis femoris’in kalan kısmının ve ventral eklem kapsülünün kesilmesinden sonra femur dışa doğru çevrilir ve caput ve collum femoris’in birleşme yerinde, uygun ölçüdeki protezin kemik üzerine yerleştirilmesi ile belirlenen çizgi üzerinden osteotomi yapılır. Caput femoris, collum femoris’in uzun eksenine dik olan çizgide rezeke edilerek uzaklaştırılır (Res.2). Collum femoris üzerinde kalan osteofitler, collum femoris’in protez yerleştirilmesi sırasında daha net görülmesini sağlamak için ronjur ile uzaklaştırılır. Collum femoris’in kansellöz yapıdaki kemik kanalı 2.0mm drill ucu kullanılarak, rezeke edilen yüzeyden başlayarak trochanter major’un alt kısmında lateralden çıkacak şekilde bir kılavuz tünel açılır. Drill ucunun uzun ekseni collum femoris’in merkez eksenini izlemelidir (Res. 3), ve tünelin collum femoris’in merkezi üzerine açılması için kesinlikle özen gösterilmelidir. Helice-drill uçları protezin boyutuna bağlı olarak 4 – 8mm arasında farklı çaplarda temin edilebilir. Daha sonra implant için uygun boydaki drill ucu ile collum femoris’den lateral kortekse doğru esas tünel açılır. Daha büyük drill ucu ile açılan bu ikinci tünelin lateral korteksi penerte etmesinden kaçınılmalıdır. İmplantın yerleştirilme sırasında lateral kortekse dayanarak kırmaması için tünelin derinliğinin protezin uzunluğundan daha fazla olması gerekir. Delme işlemini takiben, collum femoris’in kesilen yüzeyi face-milling aparatı kullanılarak her noktası düzgün olacak biçimde şekillendirilir, bu sayede protezin oturacağı yüzey düzeltilir. Collum femoris’in düzleştirilmesi işlemi sırasında, rehber pin tünel içine bükülmeden yerleştirilmelidir. Düzleştirme işlemi, collum femoris’in kesilen yüzeyinde face-milling aparatı tam olarak oturduğunda tamamlanmıştır.
Daha sonra acetabular komponentin implantasyonu için acetabulum’un hazırlanmasına geçilir. Ligamentum capitis ossis femoris kalıntıları bisturi ya da ronjur yardımıyla uzaklaştırılır. Hastanın yapısına uygun olarak seçilen acetabular komponentin çapından daha küçük bir reamer (oyucu) acetabulum’un merkezine yerleştirilir ve subchondral kemik açığa çıkana kadar acetabulum oyulur. Bu noktadan sonra implantasyon alanının hazırlanmasını bitirmek için uygun ölçüde reamer kullanılır; bu sayede acetabular komponentin istenildiği gibi en son pozisyonunun, kullanılan bu son reamer ile ayarlanması sağlanır. Acetabulum’un oyulması işleminde bölgenin yıkanması sağlanır. Daha sonra acetabular komponent t-handle adı verilen T-matkabı ile yerine yerleştirilir. Genellikle iki ya da üç tam çevirme işleminden sonra komponent acetabuluma sıkı bir şekilde oturur. Acetabular komponentin yivlerinin özelliği kendiliğinden kesici olmasıdır. Acetabular komponentin uygun açısı komponent pozisyonlandırıcısı ile belirlenir (Res.4).
Daha sonra protez femur’da açılan tünel içine (T-handle adı verilen) yerleştirici aparat ile protezin boyun kısmı collum femoris üzerine tamamen oturana kadar saat yönünde çevrilerek yerleştirilir (Res.5). Acetabular komponent içine örnek polietilen kısım yerleştirilir, ayrıca yine örnek plastik femoral baş femoral komponent üzerine yerleştirilir ve kalça eklemi deneme redüksiyonu sağlanır, bu sayede protezin boyun kısmının uzunluğu değerlendirilir. Eklemin hareket alanı, luksasyona yatkınlığı ve stabilitesi femur ve eklem üzerine yapılan manuplasyonlarla değerlendirilebilir. Sadece aşırı bir gerdirme uygulanması eklemin luksasyonuna neden olur. Kemik içine uygulanan acetabular komponentin açısı doğru değilse, acetabular komponent yerinden geri sökülerek uygun açıda tekrar yerleştirilir. acetabular komponentin doğru açıda yerleştirildiğinden emin olunduğunda, deneme amacıyla yerleştirilmiş olan örnek polietilen kısım uzaklaştırılır ve özel yerleştiricisi ile kalıcı olan acetabular komponent içi yerleştirilir. Daha sonradan, gevşeme ya da dislokasyondan kaçınmak için acetabular komponentin iç kısmının kenarları acetabular komponentin kenarları içine tam olarak oturmalıdır. Doğru ölçüdeki boyun kısmı uzunluğu belirlenir belirlenmez, uygun protez başı femoral komponent üzerine yerleştirilir. Son olarak, kalça eklemi yerine oturtturularak eklemin hareket alanı kontrol edilir (Res.6). Eklem kapsülü basit ayrı dikişler ile kapatılır ve diğer dokular rutin şekilde kapatılır.
Operasyon sonrası lateral ve kurbağa bacağı pozisyonunda radyografilerin alınması protezin yerleştirilmesinin doğru bir şekilde değerlendirilmesi için gereklidir (Res.7).

SONUÇLAR
Ortalama operasyon zamanı 50-70 dakikadır. Bir asistanın yardımı bu operasyon için gereklidir. Operasyonu takiben hastalar bir gün hospitalize edildi ve sonraki gün evlerine gönderildi. Radyografik takipler operasyonu takiben 6. hafta, 6. ay ve bir yıl sonra alındı. Operasyon sonrası radyografik kontroller 39 olguda altıncı haftada, 32 olguda altıncı ayda ve 24 olguda bir yıl sonra yapıldı.
Kalça ekleminin ekstensiyonda ventrodorsal radyografileri hastanemizde ya da referans veteriner kliniklerinde operasyondan altı hafta sonra alındı (Res.8). Bu sürede radyografilerde protezin pozisyonu normal durumda ise hastanın tam olarak hareketlerine izin verildi.
Dört olguda acetabular komponentler gevşedi. Üç olguda daha büyük acetabular komponent ile sağlanan revizyon sonucunda başarılı bir iyileşme sağlandı. Dokuz aylık Labrador Retriewer olan üçüncü hastada hem acetabular hem de femoral komponent gevşedi ve uzaklaştırıldı, ancak stabilite mümkün olmadığından yeni implantasyon uygulanamadı. Bir hastada, seçilen femoral boyun komponenti collum femoris için çok büyük olduğundan kırığa neden oldu. Bu olguda eksizyon arthroplastisi uygulandı.
Dört yaşındaki bir Rottweiller ırkı köpekte femoral komponent gevşemesi belirlendi. Operasyon sonrası radyografilerde, femoral komponentin boyun kısmının rezeke edilen collum femoris kısmına tam oturmadığı belirlendi. Birkaç ay içinde protez artan bir şekilde gevşeyerek, bu ekstremitede şiddetli bir topallıkla sonuçlandı. Bu olguda revizyon operasyonunda femoral komponent tekrardan yerleştirildi.
İki olgudaoperasyondan altı hafta sonra alınan radyografilerde femoral komponentin segmentli boyun kısmının altında belirgin bir kemik rezorpsiyonu görüldü (Res.9). Bu ana kadar hastada hiçbir şiddetli topallık belirtisi bulunmadığından dolayı herhangi bir cerrahi revizyon operasyonu da gerçekleştirilmedi.
Bir hastada operasyondan sonra ilgili bacağında siyatik sinir ile ilgili parezis oluştu ancak altı hafta içinde düzeldi.
Bir hastada femura implantasyon sırasında ufak bir fissür belirlendi. İmplantta herhangi bir stabilite kaybı söz konusu değildi ve collum femoris etrafına serklaj teli yerleştirildi (Res.8).
36 olguda 60 gün içindeki radyografik takipler, protez komponentlerinin kemiğe sıkı bir şekilde oturduklarını gösterdi. İmplantın sınırlarında belirgin bir kemik rezorpsiyon bölgesi bulunmadığı gibi yürüme esnasında da herhangi bir topallık bulgusuna da rastlanmadı.

TARTIŞMA
Sementsiz kalça protezleri 1989’dan beri veteriner tıpta başarılı bir şekilde uygulanmaktadır. Köpekler birçok çalışmada insanlar için olan kalça protezi sistemlerine model olarak kullanılmışlardır (20,35,37-41). Birçok implant sistemi günümüzde de mevcuttur (28,30,42-45).
Schawalder ve ark. (48,50) hollow silindirinin prensiplerini kullanan bir protez geliştirmişlerdir, bunun farklı komponentleri her bir hastanın kemiğinin anatomik yapısına en iyi şekilde uyacak biçimde birleştirilebilir. Howmedica (27) tarafından geliştirilen sementsiz protez, stabilitesini medullar boşluk içinde konik biçimde oturma prensibinden sağlar. Kyon/Zürih sementsiz femoral protezi ise femoral komponentin interlocking vidalama (kilitli vidalama) ve acetabular komponentin pres-fit mekanizması ve vidalama ile yerleştirilmesi prensibinden temel alır (28). Bu sistemler uzun süreli fonksiyon sağlamak için, protez üzerindeki pürüzlü yüzeye kemiğin uzun sürede osteointegrasyonunu esas alırlar. Seçilen implant materyali herhangi bir reaksiyon oluşturmadan yıllarca kemik içinde kalmalıdırlar ve ağırlık yüklenilmesine dayanmalıdırlar. titanyum alaşımlı kaplamasıyla, yüzey alanın genişletilmesine ve sonuç olarak ileri düzeyde osteointegrasyona olanak sağlar (47). Bu protez veteriner tıpta kemiğin osteointegrasyonundan şekillenmeden önce implantın primer stabilitesini sağlamak için vida konseptini kullanılan ilk protezdir. Benzer bir protez olan Spiron protezi insanlarda başarılı bir şekilde kullanılmaktadır (31,32).
Total kalça protezi uygulamaları ile ilgili olarak şekillenen en ciddi komplikasyon enfeksiyondur (48). Bu protezin diğer protez sistemlerine göre daha kısa operasyon süresi gerektirmesi bu riski en aza indirir. Diğer bir olası komplikasyon da femur kırığıdır (49). Bütün protez sistemlerinde görülen en yaygın operatif hata, protez komponentlerinin uygun olmayan pozisyonda yerleştirilmesidir (9,14,24,50-52). Protez eklemin luksasyonu genellikle acetabular komponentin hatalı yerleştirilmesinden kaynaklanır. İmplante edilen acetabular komponentlerin normal ventroversiyon açısı (40-50) ve retroversiyon açısında (15-20) deviasyon bu hastalarda iyi bir şekilde tolere edildi. Bu protezde, şiddetli retroversiyon ve ventroversiyon deviasyonu bulunan köpeklerde bile herhangi bir luksasyon olgusu ile karşılaşılmadı. Femoral komponentin boyun kısmının anteversiyon açısı için düzeltme gerekmedi. Femoral komponentin boyun kısmının doğru açısı protez collum femoris’e yerleştirilirken sağlandı kendiliğinden sağlandı.
İki olguda protezin boyunluk kısmının altında kemik rezorbsiyonu durumu ile karşılaşıldı. Sebebi, femoral komponentin segmentli boyun kısmının altında kemik rezorpsiyonu ile beliren ve benzer olarak insanlarda da görülen ve “stres kalkanı femoneni” olarak adlandırılan durum olabilir (53,54). İnsanlarda bu komplikasyon operasyondan yıllar sonra görülür (53). Hastalarımızda takip sürelerinin kısa olmasından dolayı, kesin bir tespit yapılamadı. İki hastamızda ise rezorpsiyon alanları operasyondan 6 hafta sonra görülebiliyordu (Res.9). Osteotomi işlemi esnasında kemiğin aşırı ısınması bölgede lokal osteonekroza neden olmuş olabilir. Femur’da osteotomi sırasında bölgesin sıvı ile yıkanarak soğutulmasının ne denli önemli olduğu bu noktada anlaşılmaktadır.
İnsanlarda (24) ve köpeklerde (15,41,55) sementli protezler ile ilgili uzun vadede yapılan araştırmaların olumlu sonuçları bildirilmektedir. Köpeklerde, Howmedica- (27) ve Kyon- protezleri (28) ile ilgili olarak da sementsiz protezler üzerinde uzun vadede yapılan araştırmaların sonuçları bildirilmiştir. Sementli kalça protezleri ile ilgili uzun vadede ve çok sayıda olguyu kapsayan olumlu klinik sonuçların, nispeten daha az sayıda olan sementsiz kalça protezleri ile olguların olumlu klinik sonuçları ile karşılaştırılması zordur. Dokuz aylık bir köpekte femoral komponenti stabil olarak fiksasyonunu sağlayamadık. İmplantların uzaklaştırılması uygulama açısından zor değildir. Acetabular komponent gevşemesi ile ilgili olgularda revizyon operasyonu uygulama açısından basittir, ancak femoral komponentin revizyon operasyonu daha zor olmaktadır çünkü aynı noktadan açılacak olan daha büyük bir tünel ortalanmasını sağlamak her zaman kolay olmamaktadır. Collum femoris’in kenarları kolaylıkla zarar görebilir; bu durum kemik içinde femoral komponentin fiksasyonunun stabilitesini olumsuz olarak etkiler. Hastalarımız arasında 12 aylıktan küçük sadece 2 tane köpek vardı. Dokuz aylık Labrador Retriewer olgusunda protezin stabil olarak yerine yerleştirilmesini sağlamak imkansızdı. Gelecekte elde edilecek sonuçlar, genç hastalarda implantasyon uygulamasında muhtemel yaş limitini bizlere gösterecektir. Her ne kadar farklı çeşit protezlerde in-vitro olarak uygulanan bazı mekanik testler uygulanmış olsa da (56,57), kemik-implant temas yüzeyi, ya da protez içine doğru kemik üremesinin histolojik olarak değerlendirilmesi gibi önemli değerlerin test edilmesi gerekliliği devam etmektedir. Çalışmanın ilk klinik sonuçları oldukça cesaret verici ama bu durumun daha fazla sayıda olguda uygulanarak güçlendirilmesi gerekmektedir.
Sonuç olarak modern implantasyon cerrahisinde bu protez veteriner cerrahlara yeni bir kalça protezi sistemini sunmaktadır. Bu sistem ile ilgili ilk sonuçlar oldukça yüreklendiricidir. Asıl başarı ise uzun süreli çalışmalarda daha fazla olguda elde edilecek sonuçların değerlendirilmesi ile sağlanacaktır. Sistemin asıl avantajı, diğer sistemler ile karşılaştırıldığında cerrahi tekniğin basit oluşu, ayrıca tekniğin öğrenilmesinin az bir süreç gerektirmesi ve operasyon süresinin kısa oluşudur. Üstelik revizyon operasyonu gerekli olan durumlarda uygulanan işlen daha az karmaşık olmaktadır.

LİTERATÜR
1. Charnley J. Anchorage of the femoral head prosthesis to the shaft of the femur. J Bone Joint Surg Br 1960; 42: B28–30. 14.
2. Hoefle WD. A surgical procedure for prosthesis total hip replacement in the dog. J Am Anim Hosp Assoc 1974; 10: 269–276.
3. Leighton RL. The Richard`s II canine hip prosthesis. J Am Anim Hosp Assoc 1979; 15:73–76.
4. Olmstead ML, Hohn RB, Turner TM. A five-year study of 221 total hip replacements in the dog. J.Am Vet Med Assoc 1983; 183: 191–194.
5. Matis U. Operationsverfahren bei Hüftgelenksdysplasie. Tierärztl Praxis 1995; 23: 426–431.
6. Paul H, Shelton W, Hamilton H et al. Modern surgery for severe arthritis of the canine hip: total joint replacement. Calif Vet 1986; 40: 11–13.
7. Gutbrod F, Festl D. Praktische Anwendung und klinische Ergebnisse der Hüftgelenk-Totalendoprothese für Hunde Modell Aesculap. Kleintierpraxis 1995; 40: 793–804.
8. Hohn RB, Olmstaed ML, Turner TM et al. Der Hüftgelenkersatz beim Hund. Tierärztl Prax 1986; 14: 377–388.
9. Holz I. Erfahrungen mit der Biomecanique-Prothese. Klinische und radiologische Untersuchungen in den Jahren 1991 bis 2001. Diss met vet, Tierärztl Fakultät München 2002.
10. Kosfeld HU. Der totale Hüftgelenkersatz beim Hund. Klinische, röntgenologische und ganganalytische Erhebungen in den Jahren 1983 bis 1993. Diss med vet, Tierärztl. Fakultät München 1996
11. MacGee FP, Weinstein AM, Longo JA et al. A canine composite femoral stem: an in vivo study. Clin Orthop 1988; 235: 237–252.
12. Matis U, Holz I. Clinical experience and longterm results of the cemented Biomécanique hip. Vet Comp Orthop Traumatol 2003; 16: A3.
13. Olmstead ML. The canine cemented modular total hip prosthesis. J Am Anim Hosp Assoc 1995; 31; 109–124.
14. Bergh MS, Gilley RS, Shofer FS et al. Complications and radiographic findings following cemented total hip replacement. Vet Comp Orthop Traumatol 2006; 19: 172–179.
15. DeLee JG, Charnley J. Radiological demarcation of cemented sockets in total hip replacement. Clin Orthop Relat Res 1976; 121: 20–32.
16. Edwards MR, Egger EL, Schwarz PD. Aseptic loosening of the femoral implant after cemented total hip arthroplasty in dogs: 11 cases in 10 dogs (1991–1995). J Am Vet Med Assoc 1997; 211: 580–586.
17. Frankel DJ, Pluhar GE, Skurla CP et al. Radiographic evaluation of mechanically tested cemented total hip arthroplasty femoral components retrieved postmortem. Vet Comp Orthop Traumatol 2004; 17: 216–224.
18. Gruen TA, McNeice GM, Amstutz HC. “Modes of failure” of cemented stem-type femoral components: a radiographic analysis of loosening. Clin Orthop Relat Res 1997; 141: 17–27.
19. Jones PR, Huskins DW, Porter ML et al. Aseptic loosening of the femoral component in cemented total hip replacement. J biomed Eng 1992; 14:379–384.
20. Skurla CP, Pluhar GE, Frankel DJ et al. Assessing the dog as a model for human total hip replacement: Analysis of 38 canine cemented femoral components retrieved at post-mortem. J Bone Joint Surg Br 2005; 87: 120–127.
21. Skurla CP, James SP. Assessing the dog as a model for human total hip replacement: Analysis of 38 postmortem-retrieved canine cemented acetabular components. J Biomed Mater Res B Appl Biomater 2005; 73: 260–270.
22. DeYoung DJ, Schiller RA. Radiographic criteria for evaluation of uncemented total hip replacement in dogs. Vet Surg 1992; 21: 88–98.15#
23. Hanson SP, Peck JN, Berry CR, et al. Radiographic evaluation of the Zurich cementless total hip acetabular component. Vet Surg 2006; 35: 550–558.
24. Hozack WJ, Rothman Rh, Booth RE et al. Cemented versus cementless total hip arthroplasty. A comparative study of equivalent patient populations. Clin Orthop 1993; 289: 161–165.
25. Schawalder P, Stich H, Spreng D. Chronologie der Entwicklung einer zementlos fixierten Hüftgelenksendoprothese. Kleintierpraxis 1997; 42: 517–596.
26. Schawalder P, Stich H, Oetliker M et al. Hohlzylinder-Dauerimplantate im klinischen Einsatz bei verschiedenen Indikationen. Schweiz Arch Tierheilk 2000; 142: 279–288.
27. Marcellin-Little DJ, DeYoung BA, Doyens DH et al. Canine uncemented porous-coated anatomic total hip arthroplasty: results of a long-term prospective evaluation of 50 consecutive cases. Vet Surg 1999; 28: 10–20.
28. Tepic S, Sci, Montavon PM. Concepts of Zurich Cementless Prosthesis. Vortrag ESVOT Tagung, München 2004.
29. Sebestyen P, Marcellin-Little DJ, DeYoung BA. Femoral medullary infarction secondary to canine total hip arthroplasty. Vet Surg 2000; 29: 227–236.
30. Boudrieau RJ, Montavon P, Arai N et al. Zurich Hip Dinner Meeting. ACVS Meeting, Washington 2003
31. Birkenhauer B, Kistmacher H, Ries J. Zementfreie Schenkelhalsprothese Typ Spiron – Konzeption und erste klinische Ergebnisse. Orthopade 2004; 33: 1259–1266.
32. Huggler AH, Jakob HAC. Die Entwicklung der Druckscheibenprothese (DSP). In Endoprothetik: Morscher EW, Hrsg. Berlin- Heidelberg- New York- Tokyo. Springer 1995; 267–278.
33. Hochmuth K, Rehart S. Die zementfreie primäre Hüftendoprothesenimplantation beim Rheumatiker. arthritis + rheuma 2004; 24: 143–147.
34. Ishaque BA, Wienbeck S, Basad E, Stürz H. Radiologische Verlaufsanalyse der Druckscheibenprothese (DSP). Z Orthop Unfall 2004; 142: 15–24.
35. Kraemer WJ, Maistrelli GL, Fornasier V et al. Migration of polyethylene wear debris in hip arthroplasties: a canine model. J Appl Biomater 1995; 6: 225–230.
36. Schatzker J, Anderson G, Sumner-Smith G et al. An experimental investigation in the dog into the mode of osseous integration of total joint implants. Arch Orthop Trauma Surg 1989; 108: 132–140.
37. Weill D. Reconstruction of the cup using a bone graft and a cementless self-tapping CLW screw ring. Acta Orthop Belg 1986; 52: 332–342.
38. Gorman HA: A new prosthetic hip joint: Experiences in its use in the dog and its probable application to man. Milit Med 1957; 121: 91–93.
39. Hedley AK, Kabo M, Kim W et al. Bony ingroth fixation of newly designed acetabular components in a canine model. Clin Orthop 1983; 176:12–23.
40. Soballe K. Hydroxyapatite ceramic coating for bone implant fixation. Mechanical and histological studies in dogs. Acta Arthop Scand 1993; 255(Suppl): 1–58.
41. Skurla CT, Egger EL, Schwarz PD et al. Owner assessment of the outcome of total hip arthroplasty in dogs. J Am Vet Med Assoc 2000; 217: 1010–1012.
42. Chen PQ, Turner TM, Ronnmigen H et al. A canine cementless total hip prosthesis model. Clin Orthop 1983; 176: 24–33.
43. Cockshutt JR, Schatzker J, Sumner-Smith G et al. Biological fixation of a porous-coated, metalbacked acetabular component in canine total hip arthroplasty. Vet Comp Orthop Traumatol 1988; 3: 141–145.
44. DeYoung DJ, DeYoung BA, Abermann HA et al. Implantation of an uncemented total hip prosthesis: technique and initial results of 100 arthroplasties. Vet Surg 1992; 21:168–177.
45. Owen TD, Moran CG, Smith SR et al: Results of uncemented porous-coated anatomic total hip replacement. J Bone Joint Surg Br 1994; 76: 258–262.
46. Schawalder P. Endoprothesen. In: Klinik der Hundekrankheiten, Grünbaum EG, Schimke E, Hrsgb. Stuttgart. Enke 2007; 948–952.
47. Krebs J. In vivo comparison of the biological attachment characterictics of titanium and hydroxyapatite coated implants. Vet Diss 2002, Universität Bern.
48. Lee KC, Kapatkin AS. Positive intra-operative cultures and canine hip replacement: risk factors, periprosthetic infection and surgical success. J Am Anim Hosp Assoc 2002; 38: 271–278.
49. Liska WD. Femur fractures associated with canine total hip replacement. Vet Surg 2004; 33: 164–172.
50. Dyce J, Wisner ER, Wang Q et al. Evaluation of risk factors for luxation after total hip replacement in dogs. Vet Surg 2000; 29: 524–532.
51. Montgomery RD, Milton JL, Pernell R et al. Total hip arthroplasty for treatment of canine hip dysplasia. Vet Clin North Am Small Anim Pract 1992; 22: 703–719.
52. Parker RB, Bloomberg MS, Bitetto W et al. Canine total hip arthroplasty: a clinical review of 20 cases. J Am Anim Hosp Assoc 1984; 20: 97–104.
53. Bobyn JD, Mortimer ES, Glassman AH et al. Producing and avoiding stress shielding. Laboratory and clinical observations of uncemented total hip arthroplasty. Clin Orthop Relat Res 1992; 274: 79–96.
54. Huiskes R, Weinans H, van Rietbergen B. The relationship between stress shielding and bone resorption around total hip stems and the effects of flexible materials. Clin Orthop Relat Res 1992; 274: 124–134.
55. Olmstead ML. Total hip replacement. Vet Clin North Am Small Anim Pract 1987; 17: 943–955.
56. Kirschner P, Franz W. Initial experience using the new Weill cementless threaded ring in acetabulum replacement. Unfallchirurgie 1987; 13: 27–31.
57. Hühn F, Gösling T, Engelke E et al. In-vitro-Vergleich der Maximalbelastung und Frakturformen von Femora des Hundes ohne oder mit zwei unterschiedlichen zementfreien Hüftendoprothesen. Kleintierpraxis 2005; 11: 683–694.
Yazan
Bu makaleden alıntı yapmak için alıntı yapılan yazıya aşağıdaki ibare eklenmelidir:
"Köpekler İçin Yeni Geliştirilmiş Sementsiz Vidalı Kalça İçi Protez ile İlgili İlk Deneyimler" başlıklı makalenin tüm hakları yazarı Vet.Hek.Doç.Dr.M. Alper ÇETİNKAYA'e aittir ve makale, yazarı tarafından TavsiyeEdiyorum.com (http://www.tavsiyeediyorum.com) kütüphanesinde yayınlanmıştır.
Bu ibare eklenmek şartıyla, makaleden Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa uygun kısa alıntılar yapılabilir, ancak Vet.Hek.Doç.Dr.M. Alper ÇETİNKAYA'nın izni olmaksızın makalenin tamamı başka bir mecraya kopyalanamaz veya başka yerde yayınlanamaz.
     Beğenin    
Facebook'ta paylaş Twitter'da paylaş Linkin'de paylaş Pinterest'de paylaş Epostayla Paylaş
Psk. M. Berk KARAOĞLU
■ Çocuk ve Ergen Psikolojisi
■ Aile Terapileri
■ Bireysel Psikoterapi
■ Cinsel Terapiler
Makale Kütüphanemizden
İlgili Makaleler Vet.Hek.Doç.Dr.M. Alper ÇETİNKAYA'nın Makaleleri
► Kedi ve Köpekler İçin Aşı Programı Vet.Hek.Dr.Mahir KAYA
► Köpekler ve Kediler İçin Aşı Takvimi Vet.Hek.Işıl KARATAN
► Sadık Dostumuz Köpekler Vet.Hek.A.Kutlu DAYIOĞLU
► Köpekler ve Çiğneme Problemleri Vet.Hek.Işıl KARATAN
► Köpeklerde Beslenme: Köpekler Çöp Kutusu Değildir ÇOK OKUNUYOR Vet.Hek.Bora BİLGİN
► Köpeğim Kalça Displazisi mi? Vet.Hek.Doç.Dr.Güçlü GÜLANBER
TavsiyeEdiyorum.com Bilimsel Makaleler Kütüphanemizdeki 19,002 uzman makalesi arasında 'Köpekler İçin Yeni Geliştirilmiş Sementsiz Vidalı Kalça İçi Protez ile İlgili İlk Deneyimler' başlığıyla benzeşen toplam 92 makaleden bu yazıyla en ilgili görülenleri yukarıda listelenmiştir.
Sitemizde yer alan döküman ve yazılar uzman üyelerimiz tarafından hazırlanmış ve pek çoğu bilimsel düzeyde yapılmış çalışmalar olduğundan güvenilir mahiyette eserlerdir. Bununla birlikte TavsiyeEdiyorum.com sitesi ve çalışma sahipleri, yazıların içerdiği bilgilerin güvenilirliği veya güncelliği konusunda hukuki bir güvence vermezler. Sitemizde yayınlanan yazılar bilgi amaçlı kaleme alınmış ve profesyonellere yönelik olarak hazırlanmıştır. Site ziyaretçilerimizin o meslekle ilgili bir uzmanla görüşmeden, yazı içindeki bilgileri kendi başlarına kullanmamaları gerekmektedir. Yazıların telif hakkı tamamen yazarlarına aittir, eserler sahiplerinin muvaffakatı olmadan hiçbir suretle çoğaltılamaz, başka bir yerde kullanılamaz, kopyala yapıştır yöntemiyle başka mecralara aktarılamaz. Sitemizde yer alan herhangi bir yazı başkasına ait telif haklarını ihlal ediyor, intihal içeriyor veya yazarın mensubu bulunduğu mesleğin meslek için etik kurallarına aykırılıklar taşıyorsa, yazının kaldırılabilmesi için site yönetimimize bilgi verilmelidir.


03:50
Top