haticeyle 1990 yılında o ankaradayken tanıştım.kendime güvenimin kalmadığı kilo problemini yaşadığım yıllarda.onun otoritesi ve desteğiyle yeniden kendime geldim.tabii o neleri başardığını bilmiyordu belki de .şimdi ona yeniden ihtiyacım var.ve o yine bilmiyor.arayamıyorum çünkü nasıl bu hale geldiğimi söylemeye yüzüm yok.herkes çocuk doğuruyor ama benim kadar kilo almıyor.oğlum 5 yaşında ama ben hala fazlalıklarımı atamadım.antidepresan kullanıyorum .eğer hatice burda olsaydı herşey benim için çok farklı olabilirdi.ondan başkasına güvenemediğim için kimseye gitmiyorum.o sadece bir diyetisyen değil benim için.belki beni hatırlamaz bile .keşke burda olsaydın hatice.Allah işini rastgetirsin.İnşaAllah eski günlerime dönebilirim.o zaman seni arayabilirim ancak.selam ve sevgiler.

Hatice ile birlikte geçti 4 yılımız...hayatınızın her döneminde gerçek dostları bulmak onları yaşamınızın vazgeçilmezlerinden kılmak her zaman kolay değildir.Ama benim için Haticenin dostluğunu kazanmak çok kolaydı çünkü onun kocaman yüreği birçoklarını içine alacak kadar büyüktür.Şimdi danışanları ve hastaları aynı güzel yüreği paylaşmanın keyfini yaşıyorlardır.Ne kadar şanslı olduklarını onu tanıdıktan sonra anlamışlardır.Bu şansı iyi kullanın,çünki iyi uzman her zaman bulursunuz ama mesleğinin yanında iyi insan olmayı başarabilmiş kişileri çok nadir yakalayabilirsiniz...Çocuklarınla,ailenle ve eşinle bütün mutlulukların ve huzurun seninle olmasını diliyorum iyi ki varsın canım arkadaşım...